De kat

Laatst had mijn moeder op de rommelmarkt een oud boek gekocht, daarin zaten losse blaadjes met daar op een gedicht.
Het is een oud gedicht en erg leuk, ik heb het letterlijk overgenomen zoals het in de blaadjes staat:

De kat
Daar woonde in een heerenhuis
een luie dikke kat,
Die op de heele wereld
Niets te verliezen had,
Alleen zijn harig kattenlijf,
Dat likt hij tot tijdverdrijf.

Er leefde in dat zelfde huis
Een trouwe, waaksche hond,
Die blafte tegen vreemden
Of sprong als gek in 't rond,
Soms snuffelde zijn natte snuit,
Hij dacht, "wat voert die kat toch uit"?

Zijn meesteres gaf theetjes
En had 't razend druk
Met vrienden en visites
En ander ongeluk.
Zij dacht als zij was uitgeweest:
"Wat 'n makkelijk leven heeft zoo'n beest!"

Die dame had een kennis,
die had 't druk voor drie,
Die werkte voor bazaartjes
En voor filantropie.
Ze dacht: "het weldoen is zoo zoet,
Dat nu die vrouw zoo luieren moet!"

Die kennis heeft een dokter,
Een knap verstandig man,
Die ieder, die kapot is,
Weer netjes lappen kan.
Hij kijkt die vrouw een schamper aan.
En denkt: wat een nutteloos bestaan!"

Een vriend weer van dien dokter,
Doet zwaar aan politiek,
Die denkt: "draai jij maar pillen"
En maak de menschen ziek!"
Hij leeft voor 't heilig staatsbelang,
Spot met dien drukken doktersgang!

De kat ligt maar te slapen,
De hond blaft onverveerd,
Mevrouw rijdt steeds visites,
Vriendin filantropeert;
De arts houdt zieken aan de praat,
Zijn vriend bestuurt het schip van staat.

De poes die geeuwt eens even
Van al dat druk gedoe,
Schurkt dichter in elkander
En doe een oogje toe.
Zijn filosophisch kattenbrein
Denkt: "Wat een rust een kat te zijn!"